keep one env example instead of two

دو فایلِ نمونه یعنی دو جا که باید هم‌زمان به‌روز بمانند، و همان چیزی بود که
قبلاً باعث شد نمونه عقب بماند و کسی که سرور را بالا می‌آورد نداند چه بنویسد.
حالا یک فایل، هم برای ماشینِ محلی هم برای سرور.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>

.env.example

@@ -1,18 +1,43 @@
-# این فایل نمونه‌ست؛ در صورتِ نیاز کپی کنید به .env و مقداردهی کنید:
+# نمونه‌ی فایلِ تنظیمات — هم برای ماشینِ خودتان، هم برای سرور.
-#   cp .env.example .env
 #
-# اگه .env نسازید، docker-compose.yml از همین مقادیرِ دیفالتِ پایین
+#     cp .env.example .env
-# استفاده می‌کنه (که برای اجرای محلی/دِمو کافیه، نه برای پروداکشن).
+#
+# تقریباً هیچ‌کدام اجباری نیستند. هر چیزی که از قبل قابلِ تصمیم بود در خودِ
+# کد پیش‌فرض شده: دامنه‌ها، origin های مجاز، و کلیدِ امضا (اولین اجرا خودش
+# یک کلیدِ تصادفی می‌سازد و در .django_secret_key نگه می‌دارد). حتی با یک
+# فایلِ خالی هم سرویس بالا می‌آید.
+#
+# روی سرور، بعد از یک‌بار ساختنِ این فایل، هر آپدیت فقط:
+#     git pull && ./deploy.sh
 
-# DEBUG=1 یعنی SECRET_KEY و CACHE_URL دیفالتِ dev دارن و DEV_MASTER_OTP
+# -----------------------------------------------------------------------
-# (کدِ 0000) فعاله؛ برای شبیه‌سازیِ پروداکشن این رو 0 کنید (اون‌وقت
+# پایه
-# DJANGO_SECRET_KEY و CACHE_URL رو هم باید صریحاً بدید).
+# -----------------------------------------------------------------------
+# DEBUG=1 حالتِ توسعه است: خطاها کامل دیده می‌شوند و اپ راحت‌تر بالا می‌آید.
+#
+# ⚠️ روی سرورِ عمومی دو ریسک دارد:
+#      • صفحه‌های خطا کلِ تنظیمات و traceback را نشان می‌دهند
+#      • کدِ ورودِ آزمایشیِ 0000 برای هر شماره‌ای پذیرفته می‌شود، یعنی هر
+#        کسی می‌تواند به‌جای هر کاربری وارد شود
+# تا وقتی کاربرِ واقعی ندارید اشکالی ندارد؛ قبل از اولین کاربرِ واقعی 0 کنید.
 DJANGO_DEBUG=1
+
+# این سه پیش‌فرضِ درست دارند (api.math.tadrisino2.ir و math.tadrisino2.ir)
+# و فقط اگر دامنه عوض شد لازم می‌شوند.
+# DJANGO_ALLOWED_HOSTS=localhost,127.0.0.1
+# CSRF_TRUSTED_ORIGINS=
+# CORS_ALLOWED_ORIGINS=
+
+# خالی بگذارید تا خودش ساخته و ذخیره شود.
 DJANGO_SECRET_KEY=
-DJANGO_ALLOWED_HOSTS=localhost,127.0.0.1
+
-CSRF_TRUSTED_ORIGINS=
+# بدونِ Redis سرویس بالا می‌آید ولی محدودیتِ نرخ بینِ workerها مشترک نیست؛
+# /api/health همین را هشدار می‌دهد. برای پروداکشنِ واقعی پرش کنید.
 CACHE_URL=
 
+# نامِ سرویسِ systemd تا deploy.sh خودش ری‌استارت کند (فقط روی سرور).
+# TADRISINO_SERVICE=
+
 # اختیاری — بدونش OTP واقعی ارسال نمی‌شه (فقط خطای صریح ۵۰۳ برمی‌گرده،
 # طبق رفتارِ موجودِ accounts/services.py)
 KAVENEGAR_API_KEY=

.env.production.example

@@ -1,55 +0,0 @@
-# نمونه‌ی فایلِ .env برای سرور.
-#
-#     cp .env.production.example .env
-#
-# تقریباً هیچ چیزی لازم نیست پر شود. هر چیزی که ما می‌توانستیم از قبل تصمیم
-# بگیریم، در خودِ کد پیش‌فرض شده: دامنه‌ها، origin های مجاز، کلیدِ امضا (اولین
-# اجرا خودش یک کلیدِ تصادفی می‌سازد و نگه می‌دارد). حتی اگر این فایل خالی
-# باشد سرویس بالا می‌آید.
-#
-# بعد از این، هر آپدیت فقط:
-#     git pull && ./deploy.sh
-
-
-# ─── مرحله‌ی توسعه (وضعیتِ فعلی) ─────────────────────────────────────────
-# با DEBUG=1 اپ راحت‌تر بالا می‌آید و خطاها کامل دیده می‌شوند.
-#
-# ⚠️ ولی روی یک سرورِ عمومی این دو ریسک را بپذیرید:
-#      • صفحه‌های خطا کلِ تنظیمات و traceback را نشان می‌دهند
-#      • کدِ ورودِ آزمایشیِ 0000 برای هر شماره‌ای پذیرفته می‌شود،
-#        یعنی هر کسی می‌تواند به‌جای هر کاربری وارد شود
-#
-# تا وقتی کاربرِ واقعی ندارید اشکالی ندارد. قبل از اولین کاربرِ واقعی
-# حتماً 0 کنید.
-DJANGO_DEBUG=1
-
-
-# ─── ری‌استارتِ خودکار ───────────────────────────────────────────────────
-# نامِ سرویسِ systemd. فقط شما می‌دانید چیست؛ یک‌بار پر کنید تا deploy.sh
-# دیگر خودش ری‌استارت کند و لازم نباشد دستی بزنید.
-# TADRISINO_SERVICE=
-
-
-# ─── کلیدهای سرویس‌های بیرونی ────────────────────────────────────────────
-# بدونِ این‌ها اپ بالا می‌آید ولی دستیارِ هوش مصنوعی و پیامک کار نمی‌کنند.
-OPENAI_API_KEY=
-OPENAI_BASE_URL=https://api.gapgpt.app/v1
-QDRANT_URL=https://qdrant.tadrisino2.ir:443
-QDRANT_API_KEY=
-KAVENEGAR_API_KEY=
-KAVENEGAR_SENDER=
-
-
-# ─── وقتی به پروداکشنِ واقعی رسیدید ──────────────────────────────────────
-# این‌ها را آن موقع باز کنید، الان لازم نیستند:
-#
-# DJANGO_DEBUG=0
-# CACHE_URL=redis://127.0.0.1:6379/1
-#     بدونِ Redis سرویس بالا می‌آید ولی محدودیتِ نرخ بینِ workerها مشترک
-#     نیست؛ /api/health همین را هشدار می‌دهد.
-#
-# این‌ها پیش‌فرضِ درست دارند و فقط اگر دامنه عوض شد لازم می‌شوند:
-# DJANGO_ALLOWED_HOSTS=api.math.tadrisino2.ir,math.tadrisino2.ir
-# CSRF_TRUSTED_ORIGINS=https://api.math.tadrisino2.ir
-# CORS_ALLOWED_ORIGINS=https://math.tadrisino2.ir
-# DJANGO_SECRET_KEY=

deploy.sh

@@ -84,7 +84,7 @@ if missing:
     for name, why in missing:
         print(f'    {name:24} {why}')
     print()
-    print('  در فایلِ .env سرور اضافه‌شان کنید (نمونه: .env.production.example).')
+    print('  در فایلِ .env سرور اضافه‌شان کنید (نمونه: .env.example).')
     sys.exit(1)
 
 if debug: