default the env template to DEBUG off

`.env.example` روی هر دو ماشین کپی می‌شود — لپ‌تاپِ توسعه‌دهنده و سرور — و
مقدارش 1 بود. همان فایل روی سرورِ عمومی نشست و ماه‌ها آنجا ماند، با کدِ
ورودِ 0000 باز برای هر شماره‌ای.

پیش‌فرض باید حالتی باشد که فراموش کردنش بی‌خطر بماند: 0 روی لپ‌تاپ فقط یعنی
خطاها خلاصه‌ترند، ولی 1 روی سرور یعنی هر کسی می‌تواند به‌جای هر کاربری وارد
شود. هزینهٔ این دو اشتباه قابلِ مقایسه نیست.

DEBUG جای دیگری هم تعریف نشده: `DJANGO_DEBUG` فقط از محیط خوانده می‌شود و
`.env` در gitignore است، پس هیچ کامیتی حالتِ هیچ ماشینی را عوض نمی‌کند.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
This commit is contained in:
2026-09-15 17:58:33 +03:30
parent 4857f49f92
commit 0c374fed99

View File

@@ -13,14 +13,19 @@
# -----------------------------------------------------------------------
# پایه
# -----------------------------------------------------------------------
# DEBUG=1 حالتِ توسعه است: خطاها کامل دیده می‌شوند و اپ راحت‌تر بالا می‌آید.
# DEBUG اینجا عمداً 0 است.
#
# ⚠️ روی سرورِ عمومی دو ریسک دارد:
# این فایل هم روی لپ‌تاپِ توسعه‌دهنده کپی می‌شود هم روی سرور، و حالتِ پیش‌فرض
# باید آنی باشد که اگر کسی فراموشش کند، بی‌خطر بماند. یک بار همین فایل با
# مقدارِ 1 روی سرور نشست و ماه‌ها آنجا ماند.
#
# ⚠️ DEBUG=1 روی سرورِ عمومی دو ریسک دارد:
# • صفحه‌های خطا کلِ تنظیمات و traceback را نشان می‌دهند
# • کدِ ورودِ آزمایشیِ 0000 برای هر شماره‌ای پذیرفته می‌شود، یعنی هر
# کسی می‌تواند به‌جای هر کاربری وارد شود
# تا وقتی کاربرِ واقعی ندارید اشکالی ندارد؛ قبل از اولین کاربرِ واقعی 0 کنید.
DJANGO_DEBUG=1
#
# روی ماشینِ خودتان (و فقط آنجا) این را 1 کنید تا خطاها کامل دیده شوند.
DJANGO_DEBUG=0
# خالی بگذارید تا خودش ساخته و در .django_secret_key ذخیره شود.
DJANGO_SECRET_KEY=